کم شنوایی در فرکانس پایین: علائم، علل، تشخیص و روش‌ های درمان

آیا صداهای بم مثل صدای مردان، غرش موتور یا صدای پنکه را آن‌ طور که باید نمی‌ شنوید؟ این می‌ تواند نشانه‌ کم شنوایی در فرکانس پایین باشد؛ اختلالی که شناخت به‌ موقع آن، مسیر درمان را کوتاه‌ تر می‌ کند.

کم شنوایی در فرکانس پایین نوعی اختلال شنوایی نسبتاً نادر است که در آن فرد در شنیدن صداهای بم مثل صدای مردان، موتور یا موسیقی با نت‌ های پایین مشکل پیدا می‌ کند؛ به همین دلیل با نام «کم شنوایی با شیب معکوس» هم شناخته می‌ شود.

این عارضه می‌ تواند حسی‌ عصبی یا انتقالی باشد و علل شایع آن شامل بیماری منییر، اتواسکلروز، عوامل ژنتیکی، افت ناگهانی شنوایی و کاهش فشار مایع مغزی‌ نخاعی است. علائمی مثل وزوز گوش، احساس پری در گوش و سرگیجه هم ممکن است همراهش دیده شود.

تشخیص دقیق آن نیازمند ادیومتری تن خالص و بررسی نمودار ادیوگرام است. درمان بسته به علت زمینه‌ای می‌ تواند شامل سمعک تنظیم‌ شده، دارو، جراحی یا در موارد شدید کاشت حلزون باشد.

کم شنوایی فرکانس پایین چیست؟

کم شنوایی فرکانس پایین نوعی اختلال شنوایی است که در آن فرد در شنیدن صداهای بم مشکل پیدا می‌ کند؛ برخلاف نوع شایع‌ تر آن یعنی کم‌ شنوایی فرکانس بالا که بیشتر صداهای زیر را درگیر می‌ کند. مشکل اینجاست که این نوع کم‌ شنوایی در مراحل اولیه چندان محسوس نیست و اغلب افراد فقط متوجه می‌ شوند صداها کمی بم‌ تر، گرفته‌ تر یا دورتر از حد معمول به گوش می‌ رسند؛ صدای مردان، نت‌ های پایین موسیقی، صدای کولر یا موتور خودرو. در برخی افراد این افت شنوایی با وزوز گوش، احساس پری در گوش یا سرگیجه هم همراه می‌ شود.

در متون تخصصی شنوایی‌ شناسی به این عارضه Low-Frequency Hearing Loss گفته می‌ شود و به دلیل شکل خاصی که در نمودار شنوایی ایجاد می‌ کند، اغلب با نام کم شنوایی با شیب معکوس (Reverse-Slope Hearing Loss) هم شناخته می‌ شود.

تعریف علمی و مرز فرکانسی (۲۰۰۰ هرتز و پایین‌ تر)

فرکانس صدا یعنی تعداد ارتعاشات آن در هر ثانیه و با واحد هرتز (Hz) اندازه‌ گیری می‌ شود؛ هرچه فرکانس پایین‌ تر باشد صدا بم‌ تر است و هرچه بالاتر باشد، زیرتر. در ارزیابی‌ های شنوایی معمولاً فرکانس ۲۰۰۰ هرتز و پایین‌ تر را «فرکانس پایین» در نظر می‌ گیرند؛ وقتی آستانه شنوایی فرد در این بازه بالا برود، از آن به‌ عنوان کم شنوایی فرکانس پایین یاد می‌ شود.

نمونه‌ هایی از صداهای این بازه:

نمونه صدا	ویژگی
صدای مردان	معمولاً بم‌تر از صدای زنان و کودکان
صدای رعد و موتور خودرو	انرژی زیادی در فرکانس پایین دارد
صدای گیتار باس و نت‌ های پایین پیانو	امواج بم
صدای وزش باد و دستگاه‌ های صنعتی	اغلب در محدوده فرکانس پایین

این نوع کم‌ شنوایی می‌ تواند حسی‌ عصبی (آسیب حلزون گوش یا مسیر عصبی) یا انتقالی (اختلال در گوش خارجی یا میانی) باشد و چون علت، مسیر درمان را تعیین می‌ کند، تشخیص دقیق نوع آن اهمیت زیادی دارد.

چرا به آن «کم شنوایی با شیب معکوس» می‌ گویند؟

در اغلب کم‌ شنوایی‌ های ناشی از سن یا سروصدا، فرکانس‌ های بالا زودتر افت می‌ کنند و نمودار شنوایی رو به پایین می‌ رود. در کم شنوایی با شیب معکوس دقیقاً برعکس است: افت شنوایی در فرکانس‌ های پایین بیشتر است و هرچه فرکانس بالاتر برود، وضعیت شنوایی بهتر می‌ شود؛ در نتیجه خط نمودار به‌ جای شیب رو به پایین، رو به بالا حرکت می‌ کند.

این الگو نسبتاً کمیاب است و همین باعث می‌ شود بسیاری از افراد مدت‌ ها متوجه آن نشوند؛ چون بخش زیادی از درک گفتار به فرکانس‌ های میانی و بالا وابسته است، خیلی‌ ها با وجود این نوع کم‌ شنوایی هنوز مکالمات را نسبتا خوب می‌ فهمند.

تفاوت کم شنوایی فرکانس پایین با کم شنوایی فرکانس بالا

هر دو نوع باعث افت شنوایی می‌ شوند، اما تجربه شنیداری، علائم و حتی شکل ادیوگرامشان فرق دارد:

ویژگی	فرکانس پایین	فرکانس بالا
صداهای تحت تاثیر	صداهای بم مثل صدای مردان و موتور	صداهای زیر مثل صدای زنان، کودکان و برخی حروف
فرکانس درگیر	۲۰۰۰ هرتز و پایین‌تر	بالاتر از ۲۰۰۰ هرتز
علت‌های شایع	بیماری منییر، مشکلات گوش میانی، ژنتیک	افزایش سن، سروصدای زیاد، آسیب حلزون گوش
شکل ادیوگرام	شیب معکوس	شیب نزولی در فرکانس بالا
تجربه در مکالمه	صداها بم و گرفته شنیده می‌ شوند	کلمات و حروف نامفهوم می‌ شوند

تفاوت در تجربه شنیداری روزمره

کسانی که کم شنوایی فرکانس پایین دارند، معمولاً بیشتر از افت وضوح، از تغییر کیفیت صدا شکایت می‌ کنند؛ صداها برایشان «خفه»، «دور» یا «توخالی» به نظر می‌ رسد. ممکن است صدای مردان را ضعیف‌ تر از زنان بشنوند، بخش‌ های بم موسیقی را کمتر حس کنند یا صدای موتور و وسایل برقی را متفاوت درک کنند. در مقابل، کم شنوایی فرکانس بالا بیشتر روی درک کلمات اثر می‌ گذارد؛ فرد صدا را می‌ شنود اما تشخیص برخی کلمات، به‌ خصوص در جمع یا محیط شلوغ، برایش سخت می‌ شود.

تفاوت در نمودار ادیوگرام

ادیوگرام میزان حساسیت گوش را در فرکانس‌ های مختلف نشان می‌ دهد. در کم شنوایی فرکانس پایین، افت شنوایی معمولاً در ۲۵۰، ۵۰۰ و ۱۰۰۰ هرتز بیشتر است و در فرکانس‌ های بالاتر بهتر می‌ شود؛ همین الگو اصطلاح «شیب معکوس» را ساخته. در کم‌ شنوایی فرکانس بالا ماجرا برعکس است و افت شنوایی سمت فرکانس‌ های بالا دیده می‌ شود. به همین خاطر تشخیص قطعی نوع کم‌ شنوایی فقط از روی علائم ممکن نیست و ادیومتری تن خالص لازم است.

علائم و نشانه‌ های کم شنوایی فرکانس پایین

علائم این نوع کم‌ شنوایی همیشه به شکل واضح «نشنیدن صدا» ظاهر نمی‌ شود؛ در مراحل اول بیشتر تغییر در کیفیت صداست. شدت آن به علت ایجاد کننده، میزان افت شنوایی و درگیری یک یا هر دو گوش بستگی دارد. شایع‌ ترین نشانه‌ ها:

• دشواری در شنیدن صداهای بم و عمیق
• احساس گرفتگی یا پری در گوش
• شنیدن صداها با کیفیت غیرطبیعی یا خفه
• مشکل در تشخیص صدا در محیط‌ های شلوغ
• وزوز گوش
• سرگیجه یا عدم تعادل (در برخی بیماری‌ های زمینه‌ای)

دشواری در شنیدن صداهای بم و صدای مردانه

نکته جالب اینجاست که برخلاف بسیاری از انواع دیگر کم‌ شنوایی، افراد مبتلا به افت فرکانس پایین اغلب درک گفتار نسبتاً خوبی دارند؛ چون بخش مهمی از اطلاعات گفتار در فرکانس‌ های میانی و بالا قرار دارد. به همین دلیل خیلی‌ ها فکر می‌ کنند شنوایی‌ شان طبیعی است، در حالی که بخشی از طیف صوتی را از دست داده‌اند.

وزوز گوش، سرگیجه و علائم همراه

کم شنوایی فرکانس پایین همیشه تنها یک علامت ندارد، به‌ خصوص اگر ریشه‌اش بیماری منییر یا اختلالات گوش داخلی باشد:

• وزوز گوش: شنیدن صدای زنگ، سوت یا هیس بدون منبع خارجی؛ می‌ تواند موقت یا مزمن باشد.
• احساس پری یا فشار در گوش: حسی شبیه تغییر فشار هوا هنگام پرواز.
• سرگیجه و عدم تعادل: چون گوش داخلی در حفظ تعادل بدن هم نقش دارد، برخی بیماری‌ های مرتبط با آن می‌ توانند هم‌ زمان سرگیجه یا بی‌ ثباتی هنگام حرکت ایجاد کنند.

وجود این علائم لزوماً به معنای ابتلا به کم‌ شنوایی فرکانس پایین نیست، اما اگر همراه با افت شنوایی باشند، بهتر است توسط متخصص شنوایی‌ سنجی یا پزشک گوش و حلق و بینی بررسی شوند.

چرا این نوع کم‌ شنوایی دیر تشخیص داده می‌ شود؟

چند دلیل باعث می‌ شود این مشکل معمولاً دیرتر از انواع دیگر کم‌شنوایی شناسایی شود:

• اطلاعات مهم گفتار بیشتر در فرکانس‌ های بالاتر است، پس فرد هنوز صحبت‌ های دیگران را می‌ فهمد.
• علائم اولیه خیلی ظریفند و به‌ مرور ایجاد می‌ شوند؛ فرد آن را به خستگی یا سن ربط می‌ دهد.
• اگر فقط یک گوش درگیر باشد، گوش سالم بخشی از ضعف گوش دیگر را جبران می‌ کند.
• تصور رایج این است که کم‌ شنوایی یعنی بلندتر شدن صدای تلویزیون یا مشکل در فهم کلمات، نه تغییر کیفیت صدا.

اگر با علائمی مثل نشنیدن صدای بم، گرفتگی گوش، وزوز یا تغییر ناگهانی شنوایی مواجه شدید، انجام آزمایش شنوایی بهترین راه برای رسیدن به تشخیص دقیق است.

علل کم شنوایی فرکانس پایین

این عارضه می‌ تواند از آسیب به گوش داخلی، اختلال در انتقال صدا از گوش خارجی و میانی، بیماری‌ های ارثی یا شرایط پزشکی خاص ناشی شود. شناخت علت مهم است چون درمان کم شنوایی فرکانس پایین ناشی از بیماری منییر با آنچه از مشکل استخوانچه‌ های گوش ایجاد شده، یکی نیست.

کم شنوایی حسی‌ عصبی (آسیب حلزون گوش و عصب شنوایی)

وقتی سلول‌ های مویی حلزون گوش یا مسیر عصبی انتقال صدا به مغز آسیب می‌ بینند، کم‌ شنوایی حسی‌ عصبی رخ می‌ دهد. اگر سلول‌ های مسئول دریافت فرکانس‌ های پایین درگیر باشند، فرد در شنیدن صداهای بم مشکل پیدا می‌ کند. از عوامل شایع آن می‌ توان به بیماری‌ های گوش داخلی، عوامل ژنتیکی، برخی بیماری‌ های خودایمنی، آسیب‌ های عصبی و کاهش ناگهانی شنوایی اشاره کرد. تشخیص این نوع معمولا با ادیومتری تن خالص انجام می‌ شود.

کم شنوایی انتقالی (مشکلات گوش میانی و خارجی)

در این نوع، مشکل در مسیر انتقال صدا از گوش خارجی یا میانی به گوش داخلی است، در حالی که حلزون گوش خودش سالم می‌ ماند. جرم فشرده گوش، عفونت گوش میانی، مایع پشت پرده گوش، آسیب پرده گوش و مشکلات استخوانچه‌ ها از علل شایع آن هستند. از آن‌ جا که صداهای بم بیشتر تحت تاثیر اختلالات گوش میانی قرار می‌ گیرند، این مشکلات می‌ توانند الگوی کم‌ شنوایی فرکانس پایین ایجاد کنند.

بیماری منییر

بیماری منییر یکی از شناخته‌شده‌ترین علل کم شنوایی فرکانس پایین است و از اختلال در میزان مایع گوش داخلی ناشی می‌ شود. معمولاً همراه با کاهش شنوایی (که گاهی نوسان دارد)، احساس پری گوش، وزوز گوش و حملات سرگیجه دیده می‌ شود. کاهش شنوایی ناشی از منییر ممکن است ابتدا موقتی باشد، اما با تکرار حملات می‌ تواند دائمی شود.

اتواسکلروز و سایر علل ساختاری

در اتواسکلروز (Otosclerosis)، رشد غیرطبیعی استخوان اطراف استخوانچه رکابی، حرکت آن را محدود و انتقال صدا را مختل می‌ کند. این بیماری معمولاً باعث کم‌ شنوایی انتقالی می‌ شود، اما گاهی بخشی از فرکانس‌ های پایین را هم درگیر می‌ کند. ناهنجاری‌ های مادرزادی گوش، تغییرات استخوانچه‌ ها یا آسیب‌ های فیزیکی هم می‌ توانند علت مشابهی داشته باشند.

عوامل ژنتیکی و مادرزادی

در برخی افراد این کم‌ شنوایی ریشه ژنتیکی دارد؛ ممکن است از بدو تولد وجود داشته باشد یا سال‌ ها بعد خودش را نشان دهد و به‌ تدریج پیشرفت کند. به همین دلیل در کودکانی که واکنش مناسبی به صدا ندارند یا رشد گفتاری‌ شان کند است، بررسی شنوایی اهمیت پیدا می‌ کند.

افت ناگهانی شنوایی و سندرم رمزی هانت

کم ناگهانی شنوایی یک وضعیت پزشکی است که نیاز به بررسی سریع دارد و می‌ تواند در اثر عفونت‌ های ویروسی، اختلالات عروقی گوش داخلی، بیماری‌ های خودایمنی یا آسیب عصبی رخ دهد. سندرم رمزی هانت (زونای گوش)، که ناشی از فعال‌ شدن مجدد ویروس زونا در عصب صورت است، هم می‌ تواند با کاهش شنوایی، وزوز گوش و مشکلات تعادل همراه باشد. در افت ناگهانی شنوایی، مراجعه سریع به پزشک اهمیت زیادی دارد چون برخی درمان‌ ها با شروع زودهنگام اثربخشی بیشتری دارند.

کاهش فشار مایع مغزی‌ نخاعی

کاهش فشار مایع مغزی‌ نخاعی یکی از علل کمتر شایع اما شناخته‌شده کم شنوایی فرکانس پایین است. تغییر فشار این مایع می‌ تواند عملکرد گوش داخلی را تحت تاثیر قرار دهد و با کاهش شنوایی فرکانس پایین، وزوز گوش، احساس فشار در گوش و سرگیجه همراه شود. این علت نسبتاً نادر است، اما وقتی کم‌ شنوایی بدون دلیل مشخصی ایجاد شده باشد، پزشک ممکن است آن را هم بررسی کند.

روش‌ های تشخیص کم شنوایی فرکانس پایین

تشخیص فقط با تکیه بر علائم امکان‌ پذیر نیست، چون بسیاری از مشکلات گوش علائم مشابهی دارند. متخصص شنوایی‌ سنجی با چند آزمایش مشخص می‌ کند افت شنوایی در کدام بخش از طیف صوتی اتفاق افتاده: ادیومتری تن خالص، ادیومتری گفتاری، بررسی ادیوگرام و در صورت لزوم آزمایش‌ های تکمیلی برای علت زمینه‌ای.

ادیومتری تن خالص و ادیومتری گفتاری

در ادیومتری تن خالص، فرد در یک اتاق عایق صدا به صداهایی با فرکانس و شدت‌ های مختلف (معمولاً ۲۵۰، ۵۰۰، ۱۰۰۰، ۲۰۰۰، ۴۰۰۰ و ۸۰۰۰ هرتز) گوش می‌ دهد و هر بار که صدا را شنید، علامت می‌ دهد. در کم شنوایی فرکانس پایین معمولاً افت در فرکانس‌ های ۲۵۰ و ۵۰۰ هرتز بیشتر است، در حالی که فرکانس‌ های بالاتر طبیعی‌ تر باقی می‌ مانند.

ادیومتری گفتاری هم توانایی فرد در فهم کلمات و مکالمه را می‌ سنجد: شنوایی‌ شناس بلندای صدای لازم برای شنیدن کلمات و درصد تشخیص درست آن‌ ها را بررسی می‌ کند. این آزمایش اهمیت دارد چون خیلی از افراد با وجود کم‌ شنوایی فرکانس پایین، مکالمات روزمره را نسبتاً خوب می‌ فهمند؛ مقایسه نتیجه دو آزمایش تصویر دقیق‌ تری از وضعیت شنوایی می‌ دهد.

تفسیر نمودار ادیوگرام در این نوع کم‌ شنوایی

ادیوگرام نشان می‌ دهد فرد در هر فرکانس چقدر باید صدا دریافت کند تا آن را بشنود؛ محور افقی فرکانس (هرتز) و محور عمودی شدت صدا (دسی‌بل) است. در کم شنوایی با شیب معکوس، نقاط فرکانس پایین در قسمت پایین‌ تر نمودار قرار می‌ گیرند (یعنی فرد به صدای بلندتری نیاز دارد) و با بالا رفتن فرکانس، آستانه شنوایی بهتر می‌ شود؛ نتیجه شبیه یک شیب صعودی است، برعکس کم‌ شنوایی‌ های رایج. این شکل به شنوایی‌ شناس کمک می‌ کند نوع کم‌ شنوایی، میزان افت و مسیر درمان مناسب را مشخص کند.

روش‌ های درمان کم شنوایی فرکانس پایین

انتخاب روش درمان به علت ایجاد مشکل، شدت افت شنوایی و موقت یا دائمی بودن آن بستگی دارد. گاهی درمان بیماری زمینه‌ای شنوایی را بهبود می‌ دهد؛ اگر آسیب دائمی باشد، تجهیزات کمک‌ شنوایی کیفیت زندگی را بالا می‌ برند.

سمعک‌ های تنظیم‌ شده برای تقویت فرکانس پایین

برای افرادی که کم‌ شنوایی دائمی فرکانس پایین دارند، سمعک مناسب یکی از گزینه‌ های رایج است؛ البته تنظیم آن اهمیت دارد، چون تقویت بیش از حد صداهای بم می‌ تواند صدای غیرطبیعی یا احساس گرفتگی ایجاد کند. سمعک‌ های جدید امکان تنظیم دقیق کانال‌ های فرکانسی، کنترل میزان تقویت صداهای بم و کاهش نویز محیطی را دارند و شنوایی‌ شناس می‌ تواند این تنظیمات را بر اساس ادیوگرام هر فرد انجام دهد. در افت خفیف تا متوسط، این کار معمولاً وضوح صدا و راحتی ارتباطات روزمره را بهبود می‌ بخشد.

“A low frequency sensorineural hearing loss—sometimes called a ‘reverse-slope audiogram’—is one of the more difficult-to-fit audiometric configurations.”

«کم‌ شنوایی حسی‌ عصبی فرکانس پایین که گاهی با عنوان “آدیوگرام با شیب معکوس” شناخته می‌ شود، یکی از دشوارترین الگوهای شنوایی برای تنظیم و تجویز سمعک به شمار می‌ رود.»

منبع:

The Hearing Review – Changing with the Times: Managing Low-Frequency Hearing Loss

درمان علت زمینه‌ای (دارو، جراحی استاپدکتومی و…)

درمان همیشه به سمعک محدود نمی‌ شود؛ اگر علت زمینه‌ای قابل درمان باشد، اول باید همان کنترل شود:

• بیماری منییر: تغییر سبک زندگی، کنترل مصرف نمک و داروهای کاهنده علائم برای مدیریت سرگیجه و نوسانات شنوایی.
• عفونت یا التهاب گوش: درمان دارویی مناسب.
• اتواسکلروز: در برخی موارد جراحی استاپدکتومی (Stapedectomy) با بهبود حرکت استخوان رکابی، انتقال صدا را بهتر می‌ کند.

کاشت حلزون در موارد شدید

کاشت حلزون گوش (Cochlear Implant) معمولاً برای کم‌ شنوایی شدید تا عمیقی استفاده می‌ شود که سمعک به‌ تنهایی کافی نیست. این وسیله صدای محیط را به سیگنال الکتریکی تبدیل و بخشی از عصب شنوایی را تحریک می‌ کند. معمولاً اولین گزینه برای کم شنوایی فرکانس پایین نیست، اما در آسیب شدید گوش داخلی می‌ تواند بررسی شود.

وسایل کمک‌ شنوایی و راهکارهای مکمل در زندگی روزمره

در کنار درمان‌ های پزشکی، چند راهکار ساده هم به افراد کمک می‌ کند: استفاده از سیستم‌ های کمک‌ شنوایی در سالن‌ ها یا جلسات، کم‌ کردن نویز پس‌ زمینه هنگام گفتگو، قرار گرفتن در جایی که چهره گوینده دیده شود، درخواست صحبت آرام‌ تر و واضح‌ تر از دیگران و استفاده از اتصال بی‌ سیم سمعک برای دریافت مستقیم صدا از تلفن یا تلویزیون. پیگیری منظم وضعیت شنوایی هم مهم است، چون این نوع کم‌ شنوایی ممکن است در طول زمان تغییر کند و نیاز به تنظیم مجدد سمعک پیدا کند.

کم شنوایی فرکانس پایین در کودکان

این نوع کم‌ شنوایی در کودکان کمتر از انواع دیگر دیده می‌ شود، اما می‌ تواند رشد گفتار، یادگیری و ارتباط اجتماعی کودک را تحت تاثیر قرار دهد؛ ممکن است از بدو تولد وجود داشته باشد یا بعداً ایجاد شود. تشخیص آن در کودکان سخت‌ تر است چون کودک نمی‌ تواند دقیقاً توضیح دهد چه صدایی را نمی‌ شنود، پس والدین باید نشانه‌ های رفتاری را زیر نظر بگیرند:

• واکنش ضعیف به صداهای بم یا محیطی مثل موتور، جاروبرقی یا تلویزیون
• بی‌ توجهی به صدا زدن از فاصله دور
• تاخیر در شروع صحبت یا رشد ضعیف مهارت گفتاری
• مشکل در دنبال‌ کردن دستورهای کلامی، به‌ خصوص در محیط شلوغ
• بالا بردن بیش از حد صدای تلویزیون یا وسایل صوتی
• اشتباه شنیدن کلمات یا درخواست تکرار مداوم صحبت‌ ها

علت آن در کودکان می‌ تواند ژنتیکی یا مادرزادی باشد، یا از عفونت گوش میانی، تجمع مایع پشت پرده گوش و بیماری‌ های گوش داخلی ناشی شود. چون شنوایی نقش کلیدی در یادگیری زبان دارد، تشخیص زودهنگام اهمیت زیادی دارد؛ ارزیابی متناسب با سن کودک انجام می‌ شود و در صورت نیاز، متخصص شنوایی‌ سنجی سمعک، توان‌ بخشی شنوایی یا پیگیری پزشکی را پیشنهاد می‌ دهد.

جمع‌ بندی

کم شنوایی در فرکانس پایین نوعی اختلال شنوایی است که باعث کاهش توانایی شنیدن صداهای بم می‌ شود و ممکن است با علائمی مانند وزوز گوش یا احساس پری گوش همراه باشد. 

موضوع	خلاصه
تعریف	کاهش شنوایی در فرکانس‌ های پایین (معمولاً ۲۰۰۰ هرتز و کمتر) که به آن شیب معکوس نیز گفته می‌ شود.
علائم	ضعیف شنیدن صداهای بم، صدای مردانه، وزوز گوش و گاهی سرگیجه
علت‌ها	بیماری منییر، مشکلات گوش میانی، اتواسکلروز، عوامل ژنتیکی و آسیب گوش داخلی
تشخیص	ادیومتری و بررسی نمودار ادیوگرام
درمان	درمان علت زمینه‌ای، سمعک مناسب و در موارد شدید کاشت حلزون

سوالات متداول