خارش، قرمزی و پوسته پوسته شدن گوش همیشه به دلیل خشکی پوست یا تجمع جرم ایجاد نمی شود و گاهی نشانه پسوریازیس است. این بیماری التهابی می تواند پوست لاله گوش، ناحیه پشت گوش و مجرای شنوایی خارجی را درگیر کند. اما آیا پسوریازیس گوش فقط یک مشکل پوستی است یا ممکن است شنوایی را هم تحت تاثیر قرار دهد؟
پسوریازیس گوش یک بیماری التهابی مزمن و غیر مسری است که با خارش، قرمزی، خشکی و ایجاد پوسته های ضخیم در داخل یا اطراف گوش ظاهر می شود. درمان آن به محل درگیری و شدت علائم بستگی دارد و ممکن است شامل داروهای موضعی تجویزی یا درمان های تخصصی تر باشد.
آیا پسوریازیس گوش باعث کم شنوایی می شود؟ بله، اگر پوسته ها در مجرای شنوایی تجمع پیدا کنند و مسیر عبور صدا را ببندند، ممکن است کاهش شنوایی انتقالی ایجاد شود. پژوهش ها همچنین ارتباط آماری میان پسوریازیس و افت شنوایی حسی‌عصبی را گزارش کرده‌اند، اما این ارتباط به معنای کم شنوایی حتمی همه بیماران نیست.
برای تشخیص دقیق، باید بیماری را از اگزما و عفونت گوش تفکیک کرد. از وارد کردن گوش پاک کن، انگشت یا داروهای خودسرانه به مجرای گوش خودداری کنید و در صورت افت ناگهانی شنوایی فورا به مراکز درمانی مراجعه کنید.
پسوریازیس گوش چیست؟
پسوریازیس یا صدفک، بیماری التهابی مزمنی است که در اثر اختلال در تنظیم سیستم ایمنی ایجاد می شود و چرخه تولید و جایگزینی سلول های پوست را تغییر می دهد. در نتیجه، سلول های پوستی سریع تر از حالت معمول تجمع پیدا می کنند و پلاک های ضخیم، خشک و پوسته دار به وجود می آورند. این بیماری مسری نیست و از طریق تماس با فرد مبتلا منتقل نمی شود.
پسوریازیس کدام قسمت های گوش را درگیر می کند؟
پسوریازیس گوش ممکن است در یک یا چند ناحیه ظاهر شود و شدت علائم آن در افراد مختلف متفاوت باشد.
- لاله گوش: پوست لاله گوش ممکن است قرمز یا تیره تر از حالت طبیعی شود و پوسته های خشک روی آن شکل بگیرند.
- پشت گوش: التهاب و پوسته‌ریزی ممکن است در چین پشت گوش و محل اتصال گوش به سر دیده شود.
- مجرای شنوایی خارجی: درگیری این قسمت اهمیت بیشتری دارد؛ زیرا پوسته های انباشته شده می توانند مجرای گوش را تنگ یا مسدود کنند.
- اطراف گوش و خط رویش مو: پسوریازیس پوست سر گاهی به ناحیه اطراف گوش گسترش پیدا می کند و با پوسته ریزی پشت گوش همراه می شود.
نکته مهم این است که پسوریازیس معمولا پوست گوش خارجی و مجرای شنوایی را درگیر می کند، نه خود گوش داخلی را. بنابراین، هرگونه کاهش شنوایی در فرد مبتلا باید جداگانه بررسی شود تا علت آن مشخص شود.
علائم پسوریازیس گوش چیست؟
علائم پسوریازیس گوش از خشکی و خارش خفیف تا التهاب، ترک خوردگی و تجمع پوسته های ضخیم متغیر هستند. این نشانه ها ممکن است دوره‌ای تشدید شوند و سپس برای مدتی کاهش پیدا کنند. همچنین شدت ظاهری ضایعات در همه افراد یکسان نیست و رنگ پوسته ها می تواند با توجه به رنگ پوست تفاوت داشته باشد.
نشانه های پسوریازیس داخل گوش
پسوریازیس داخل گوش گاهی در بخش قابل مشاهده مجرا شروع می شود و در صورت گسترش می تواند قسمت های عمیق تر مجرای شنوایی خارجی را درگیر کند. نشانه های احتمالی این وضعیت شامل موارد زیر می شوند:
- خارش مداوم یا عود کننده داخل گوش
- خشکی و پوسته ریزی در دهانه مجرای گوش
- ایجاد پوسته های ضخیم و چسبیده به پوست
- احساس پری یا گرفتگی گوش در صورت تجمع پوسته ها
- کاهش شنوایی در صورت انسداد مجرا
- درد یا ترک خوردگی پوست در موارد شدیدتر
خارش به تنهایی نشانه قطعی پسوریازیس نیست و ممکن است بر اثر اگزما، عفونت، حساسیت تماسی یا تحریک پوست نیز ایجاد شود. به همین دلیل، تشخیص بیماری فقط بر اساس این علامت امکان پذیر نیست.
علائم پسوریازیس پشت گوش و لاله گوش
پسوریازیس پشت گوش معمولا با لکه های ملتهب، پوسته های سفید یا نقره‌ای و خشکی پوست همراه می شود. در پوست های تیره تر، ضایعات ممکن است قهوه ای، بنفش یا خاکستری به نظر برسند. گاهی ترک های کوچک در چین پشت گوش ایجاد می شوند و هنگام حرکت پوست یا تماس با وسایل درد می گیرند.
درگیری لاله گوش نیز می تواند باعث پوسته پوسته شدن، خارش و حساسیت به لمس شود. اگر ضایعات به محل قرارگیری قالب سمعک یا بخش تماس آن با پوست برسند، استفاده از دستگاه ممکن است ناراحت کننده شود.
وجود ضایعات مشابه روی پوست سر، آرنج یا زانو می تواند احتمال پسوریازیس را افزایش دهد، اما برای تشخیص نهایی همچنان به معاینه پزشکی نیاز است.
علت پسوریازیس گوش چیست و چه عواملی آن را تشدید می کنند؟
پسوریازیس گوش علت واحد و کاملا مشخصی ندارد، بلکه از تعامل زمینه ژنتیکی، اختلال تنظیم سیستم ایمنی و عوامل محیطی تاثیر می گیرد. در این بیماری، فعالیت غیرطبیعی سیستم ایمنی باعث التهاب پوست و افزایش سرعت تولید سلول های پوستی می شود. این فرایند به تشکیل پلاک ها و پوسته های مشخص بیماری منجر می شود.
عوامل زیر ممکن است در بروز یا تشدید علائم نقش داشته باشند:
- زمینه ژنتیکی: سابقه خانوادگی پسوریازیس می تواند احتمال ابتلا را افزایش دهد.
- استرس: فشار روانی در بعضی افراد با تشدید دوره های بیماری همراه می شود.
- آسیب یا تحریک پوست: خراشیدن گوش، دستکاری پوسته ها یا اصطکاک مداوم ممکن است ضایعات را بدتر کند.
- عفونت ها و بعضی داروها: برخی عفونت ها یا داروها در افراد مستعد می توانند با شعله‌ور شدن پسوریازیس ارتباط داشته باشند.
- محرک های فردی: سرما، خشکی پوست و تماس با مواد محرک ممکن است علائم بعضی افراد را تشدید کنند.
پسوریازیس به دلیل رعایت نکردن بهداشت ایجاد نمی شود و نمی توان یک عامل مشخص را علت قطعی همه موارد دانست. شناسایی محرک های شخصی می تواند به کنترل بهتر علائم کمک کند.
چگونه پسوریازیس گوش را از اگزما و عفونت تشخیص دهیم؟
پسوریازیس، اگزما، درماتیت سبورئیک و عفونت مجرای گوش می توانند با خارش، قرمزی و پوسته ریزی همراه باشند. با این حال، علت و درمان این مشکلات یکسان نیست و استفاده از داروی نامناسب ممکن است التهاب را تشدید کند.
تفاوت پسوریازیس گوش با اگزما و درماتیت سبورئیک
جدول زیر تفاوت های معمول این مشکلات را نشان می دهد، اما علائم به تنهایی برای تشخیص قطعی کافی نیستند.
| وضعیت | نشانه های معمول | نکته قابل توجه |
|---|---|---|
| پسوریازیس گوش | پلاک های مشخص، پوسته های نسبتا ضخیم و خشکی پوست | ممکن است هم زمان پوست سر یا قسمت های دیگر بدن را درگیر کند. |
| اگزمای گوش | خارش، خشکی، قرمزی و گاهی ترشح یا ترک خوردگی | حساسیت پوستی و سابقه آلرژی در بعضی افراد دیده می شود. |
| درماتیت سبورئیک | پوسته ریزی سفید یا زرد و گاهی چرب | معمولا پوست سر، ابروها و چین های اطراف بینی را نیز درگیر می کند. |
| عفونت مجرای گوش | درد، حساسیت، ترشح یا تورم | درد و ترشح، به ویژه پس از ورود آب یا دستکاری گوش، نیاز به بررسی دارند. |
این بیماری ها گاهی ظاهر مشابهی دارند و حتی ممکن است هم زمان در یک فرد وجود داشته باشند.
پزشک چگونه پسوریازیس گوش را تشخیص می دهد؟
متخصص پوست معمولا با بررسی ظاهر ضایعات، محل درگیری، سابقه علائم و وجود پلاک های مشابه در سایر قسمت های بدن تشخیص را بررسی می کند. در صورت درگیری داخل گوش، معاینه توسط متخصص گوش، حلق و بینی نیز می تواند برای ارزیابی مجرا و تشخیص انسداد یا عفونت ضروری باشد.
در بیشتر موارد، شرح حال و معاینه برای تشخیص اولیه کافی هستند؛ اما اگر ظاهر ضایعات غیرمعمول باشد یا احتمال بیماری دیگری مطرح شود، پزشک ممکن است آزمایش یا بررسی تکمیلی درخواست کند.
نکته مهم: پوسته پوسته شدن گوش به تنهایی به معنی ابتلا به پسوریازیس نیست. تشخیص صحیح پیش از شروع درمان اهمیت دارد، به خصوص زمانی که علائم در داخل مجرای گوش دیده می شوند.
پسوریازیس گوش چگونه درمان می شود؟
درمان پسوریازیس گوش با هدف کاهش التهاب، کنترل خارش و جلوگیری از تجمع پوسته ها انجام می شود. انتخاب روش درمان به محل ضایعات، شدت بیماری، وضعیت پوست و سابقه درمان فرد بستگی دارد. پوست مجرای گوش حساس است و دارویی که برای لاله گوش مناسب است، لزوما برای استفاده داخل مجرا ایمن نیست.
پمادها و داروهای موضعی برای پسوریازیس گوش
در موارد خفیف، پزشک ممکن است داروهای موضعی را برای کنترل التهاب و پوسته ریزی تجویز کند. انتخاب دارو باید با توجه به محل درگیری انجام شود.
- کورتیکواستروئیدهای موضعی: این داروها التهاب و خارش را کاهش می دهند، اما نوع دارو، قدرت آن و مدت مصرف باید متناسب با محل ضایعه تعیین شوند.
- داروهای موضعی غیراستروئیدی: بعضی داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی برای کنترل پسوریازیس کاربرد دارند و ممکن است در شرایط خاص تجویز شوند.
- مرطوب کننده های مناسب: محصولات سازگار با پوست حساس می توانند به کاهش خشکی پوست خارجی گوش کمک کنند، اما نباید بدون دستور مناسب وارد مجرای گوش شوند.
برای پسوریازیس داخل گوش، انتخاب قطره، محلول یا پماد اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا بعضی فرآورده ها ممکن است پوست مجرا را تحریک کنند یا در صورت نامناسب بودن برای گوش، خطر عارضه ایجاد کنند. بنابراین، از مصرف خودسرانه داروهای پوستی یا قطره های گوش خودداری کنید.
درمان موارد شدید یا مقاوم به درمان
اگر پسوریازیس گسترده باشد، به درمان موضعی پاسخ ندهد یا قسمت های مختلف بدن را درگیر کند، پزشک ممکن است درمان های تخصصی تری را بررسی کند. این گزینه ها بسته به شرایط فرد می توانند شامل موارد زیر باشند:
- نوردرمانی در موارد منتخب
- داروهای سیستمیک خوراکی
- داروهای بیولوژیک یا سایر درمان های هدفمند برای بیماری های متوسط تا شدید.
این روش ها برای همه بیماران ضروری نیستند و صرفا بر اساس وجود پوسته ریزی گوش تجویز نمی شوند. پزشک باید شدت بیماری، سایر نواحی درگیر، بیماری های همراه و خطرات احتمالی درمان را در نظر بگیرد.
پسوریازیس یک بیماری مزمن است و درمان ها معمولا برای کنترل علائم و کاهش عود به کار می روند، نه برای تضمین درمان قطعی و همیشگی بیماری.
درمان خانگی پسوریازیس گوش و کارهایی که نباید انجام دهید
مراقبت خانگی می تواند به کاهش تحریک پوست کمک کند، اما جایگزین تشخیص و درمان پزشکی نیست. برای مراقبت ایمن، نکات زیر را رعایت کنید:
- پوست بیرونی گوش را به آرامی تمیز کنید و از مالش شدید بپرهیزید.
- پوسته ها را نکنید و پوست را نخراشید؛ زیرا این کار می تواند باعث زخم و تشدید التهاب شود.
- از گوش پاک کن، سنجاق، ناخن یا هر وسیله دیگری برای خارج کردن پوسته های داخل گوش استفاده نکنید.
- روغن زیتون، روغن های گیاهی، الکل، سرکه یا ترکیبات خانگی را بدون تایید پزشک داخل مجرای گوش نریزید.
- از تماس پوست حساس گوش با مواد محرک یا محصولاتی که قبلا باعث سوزش شده‌اند، پرهیز کنید.
اگر پوسته ها مجرای گوش را مسدود کرده‌اند، خارج کردن آن ها باید در صورت نیاز توسط متخصص گوش، حلق و بینی انجام شود. دستکاری خانگی ممکن است پوسته ها را عمیق تر ببرد و به پوست مجرا آسیب بزند.
راهنمای بنیاد ملی پسوریازیس آمریکا نیز بر حساس بودن پوست گوش، رعایت دستور مصرف درمان ها و خودداری از وارد کردن انگشت یا گوش پاک کن به مجرای گوش تأکید می کند.
آیا پسوریازیس گوش باعث کاهش شنوایی می شود؟
پسوریازیس گوش در بعضی شرایط می تواند شنوایی را تحت تاثیر قرار دهد، اما همه افراد مبتلا دچار افت شنوایی نمی شوند. برای درک بهتر این ارتباط، باید میان کاهش شنوایی ناشی از انسداد مجرای گوش و افت شنوایی مرتبط با عملکرد گوش داخلی تفاوت قائل شد.
گرفتگی مجرای گوش به دلیل تجمع پوسته ها
وقتی پوسته های ضخیم در مجرای شنوایی خارجی جمع می شوند، ممکن است مسیر عبور صدا به سمت پرده گوش را محدود یا مسدود کنند. در این شرایط، فرد ممکن است احساس پری گوش، گرفتگی یا کاهش وضوح صدا داشته باشد.
این وضعیت می تواند باعث کاهش شنوایی انتقالی شود؛ یعنی صدا به درستی از گوش خارجی و میانی عبور نکند. اگر علت کاهش شنوایی فقط انسداد مجرا باشد، برطرف کردن ایمن آن ممکن است به بهبود شنوایی کمک کند. با این حال، برگشت شنوایی به وضعیت قبلی به علت واقعی مشکل و وجود یا نبود آسیب های دیگر بستگی دارد.
ارتباط پسوریازیس با وزوز گوش و اختلالات شنوایی
ارتباط پسوریازیس با شنوایی فقط به تجمع پوسته ها محدود نمی شود. یک مرور نظام‌مند و فراتحلیل منتشر شده در سال ۲۰۲۳ در نشریه Journal of Cutaneous Medicine and Surgery، با بررسی ۱۵ مطالعه و مجموع ۲۰۲٬۶۸۳ شرکت کننده، ارتباط آماری میان پسوریازیس و افت شنوایی، به ویژه در فرکانس های بالا، گزارش کرد. این پژوهش همچنین افزایش احتمال مشاهده افت شنوایی حسی عصبی را در گروه مبتلا نشان داد.
با این حال، این یافته ها رابطه علت و معلولی را اثبات نمی کنند و به معنی آن نیستند که پسوریازیس مستقیما باعث کم شنوایی همه بیماران می شود. افت شنوایی حسی عصبی به مشکلات گوش داخلی یا مسیر عصبی شنوایی مربوط است و با انسداد مجرای گوش تفاوت دارد.
وزوز گوش نیز علت های متعددی دارد و نمی توان آن را صرفا به پسوریازیس نسبت داد. اگر وزوز، احساس گرفتگی یا کاهش شنوایی جدیدی دارید، معاینه گوش و در صورت نیاز ارزیابی شنوایی می تواند علت مشکل را روشن تر کند.
چه زمانی تست شنوایی لازم است؟
اگر همراه با پسوریازیس گوش، تغییر قابل توجهی در شنوایی احساس می کنید، بهتر است ابتدا مجرای گوش توسط پزشک معاینه شود. پس از بررسی وضعیت پوست و احتمال وجود انسداد، شنوایی شناس می تواند در صورت نیاز ارزیابی شنوایی انجام دهد.
تست شنوایی به تشخیص شدت و نوع افت شنوایی کمک می کند و می تواند مشخص کند که آیا مشکل با انسداد مجرا ارتباط دارد یا بررسی های بیشتری لازم است.
اگر احساس می کنید صداها را ضعیف تر می شنوید، برای پیگیری مشکل منتظر شدیدتر شدن علائم پوستی نمانید. اگر کاهش شنوایی به طور ناگهانی ایجاد شده است، باید فورا ارزیابی پزشکی شوید.
آیا افراد مبتلا به پسوریازیس گوش می توانند از سمعک استفاده کنند؟
ابتلا به پسوریازیس گوش لزوما مانع استفاده از سمعک نمی شود، اما التهاب فعال، ترک خوردگی پوست و تجمع پوسته ها ممکن است استفاده از دستگاه را دشوار کند. در چنین شرایطی، باید هم وضعیت پوست و هم تناسب سمعک بررسی شود تا تماس دستگاه با ناحیه ملتهب باعث تحریک بیشتر نشود.
مراقبت از قالب سمعک هنگام التهاب گوش
اگر از سمعک استفاده می کنید و پوست محل تماس قالب دچار خارش، قرمزی یا پوسته ریزی شده است، اقدامات زیر می توانند به کاهش تحریک کمک کنند:
- در صورت ایجاد درد یا التهاب قابل توجه، استفاده از دستگاه را متوقف کنید تا علت مشکل بررسی شود.
- برای بررسی تناسب قالب و کاهش اصطکاک احتمالی با شنوایی شناس مشورت کنید.
- قالب و سمعک را مطابق دستور سازنده تمیز کنید و از ورود مواد پاک کننده به مجرای گوش بپرهیزید.
- در صورت وجود ترشح، زخم یا احتمال عفونت، پیش از ادامه استفاده از دستگاه، گوش را به پزشک نشان دهید.
اگر مجرای گوش درگیر پسوریازیس است، درباره مدت و نحوه استفاده از سمعک در دوره التهاب با پزشک و شنوایی شناس هماهنگ کنید. بسته به وضعیت گوش و نوع دستگاه، ممکن است به تنظیم قالب یا انتخاب روش مناسب تری برای استفاده نیاز داشته باشید.
تفاوت حساسیت به سمعک با پسوریازیس گوش
خارش گوش هنگام استفاده از سمعک همیشه به معنی پسوریازیس نیست. اصطکاک قالب، فشار ناشی از اندازه نامناسب، رطوبت و حساسیت تماسی به مواد سازنده دستگاه نیز می‌توانند علائم مشابهی ایجاد کنند.
اگر خارش دقیقا در محل تماس قالب ظاهر می شود یا پس از استفاده از یک قالب جدید شدت می گیرد، بررسی تناسب دستگاه و احتمال حساسیت اهمیت دارد. در مقابل، وجود پلاک های پوسته‌دار در پشت گوش، پوست سر یا سایر نواحی بدن می تواند به تشخیص بیماری پوستی کمک کند.
گاهی هر دو مشکل هم زمان وجود دارند؛ بنابراین بهتر است علت خارش را بدون بررسی تخصصی به سمعک یا پسوریازیس نسبت ندهید.
چه زمانی پسوریازیس گوش نیاز به مراجعه فوری به پزشک دارد؟
بسیاری از موارد پسوریازیس گوش با درمان مناسب قابل کنترل هستند، اما بعضی علائم به بررسی سریع نیاز دارند. توجه به این نشانه ها کمک می کند مشکلاتی مانند انسداد شدید مجرا یا عفونت از قلم نیفتند.
در شرایط زیر برای ارزیابی پزشکی اقدام کنید:
- کاهش ناگهانی شنوایی: اگر شنوایی یک گوش یا هر دو گوش ناگهان کاهش پیدا کرد، فورا به اورژانس یا متخصص گوش، حلق و بینی مراجعه کنید و بررسی را به روزهای بعد موکول نکنید.
- درد شدید گوش: درد قابل توجه یا رو به افزایش ممکن است نشانه عفونت یا مشکل دیگری باشد که به معاینه نیاز دارد.
- ترشح از گوش: خروج مایع، چرک یا ترشح خونی را به پسوریازیس نسبت ندهید و برای بررسی علت مراجعه کنید.
- تورم یا تب: تورم قابل توجه اطراف گوش یا همراهی علائم با تب، احتمال وجود عفونت را مطرح می کند.
- گرفتگی پایدار یا افت شنوایی: اگر احساس انسداد یا کاهش شنوایی برطرف نمی شود، مجرای گوش باید معاینه شود.
- خارش و التهاب مقاوم: اگر علائم شدید هستند یا با درمان تجویز شده بهبود پیدا نمی کنند، تشخیص و برنامه درمانی باید دوباره بررسی شوند.
در صورت افت ناگهانی شنوایی، حتی اگر درد یا علامت پوستی خاصی وجود ندارد، ارزیابی فوری ضروری است. نباید فرض کنید که این تغییر فقط به دلیل تجمع پوسته های پسوریازیس ایجاد شده است.
جمع بندی
پسوریازیس گوش بیماری التهابی مزمنی است که می تواند لاله گوش، پشت گوش و مجرای شنوایی خارجی را درگیر کند. خارش، قرمزی و پوسته ریزی از نشانه های رایج آن هستند، اما برای تشخیص باید احتمال اگزما، درماتیت سبورئیک و عفونت نیز بررسی شود.
مهم ترین نکته، مراقبت ایمن از مجرای گوش است؛ زیرا تجمع پوسته ها می تواند مسیر عبور صدا را مسدود کند و کاهش شنوایی انتقالی ایجاد کند. از طرف دیگر، ارتباط آماری گزارش شده میان پسوریازیس و افت شنوایی حسی عصبی نشان می‌دهد که تغییرات شنوایی را نباید بدون بررسی نادیده گرفت.
اگر همراه با پوسته ریزی گوش احساس گرفتگی یا کاهش شنوایی دارید، معاینه گوش و در صورت نیاز ارزیابی شنوایی می تواند به تشخیص علت کمک کند. اگر افت شنوایی ناگهانی است، فورا به مراکز درمانی مراجعه کنید.
سوالات متداول
پسوریازیس گوش معمولا به خودی خود خطر فوری ایجاد نمی کند، اما التهاب شدید، ترک خوردگی پوست و انسداد مجرای گوش می توانند به مشکلات بیشتری منجر شوند. اگر درد، ترشح، تورم یا کاهش شنوایی دارید، برای تشخیص علت و دریافت درمان مناسب به پزشک مراجعه کنید.
در حال حاضر، درمانی که پسوریازیس را برای همیشه از بین ببرد وجود ندارد، اما داروهای مناسب می توانند علائم را کنترل کنند و دوره های تشدید بیماری را کاهش دهند. احتمال عود وجود دارد و ممکن است با تغییر وضعیت پوست یا محرک های فردی، علائم دوباره ظاهر شوند.
خیر، پسوریازیس یک بیماری التهابی مرتبط با سیستم ایمنی است و از طریق تماس پوستی، استفاده مشترک از وسایل یا حضور در کنار فرد مبتلا منتقل نمی شود. با این حال، اگر ضایعات گوش ناشی از بیماری دیگری مانند عفونت باشند، باید علت واقعی را جداگانه بررسی کرد.
بدون نظر پزشک، روغن زیتون یا سایر روغن ها را داخل مجرای گوش نریزید؛ زیرا ایمنی آن به وضعیت مجرا، پرده گوش و علت علائم بستگی دارد. برای کاهش خشکی پوست بیرونی نیز بهتر است از محصولی استفاده کنید که پزشک مناسب دانسته است.
پسوریازیس معمولا پوست گوش خارجی و مجرای شنوایی را درگیر می کند و به طور معمول بیماری مستقیم پرده گوش محسوب نمی شود. با این حال، تجمع پوسته ها، التهاب یا وجود بیماری هم زمان می تواند مشکلاتی ایجاد کند که به معاینه نیاز دارند.
بله، پسوریازیس می تواند در کودکان نیز پوست اطراف گوش، لاله گوش یا مجرای شنوایی خارجی را درگیر کند. از آنجا که اگزما و بعضی مشکلات پوستی دیگر در کودکان شایع هستند، تشخیص علت پوسته‌ریزی و انتخاب داروی متناسب با سن باید توسط پزشک انجام شود.
