ممکن است صدای تلویزیون را بیشتر از دیگران بلند کنید یا در جمع های شلوغ، بخشی از صحبت ها را متوجه نشوید، اما تصور کنید شنوایی شما مشکلی ندارد. کاهش شنوایی همیشه ناگهانی اتفاق نمی افتد و گاهی آن قدر تدریجی پیش می رود که فرد متوجه تغییر آن نمی شود. به همین دلیل، شناخت افرادی که به تست شنوایی نیاز دارند، می تواند به تشخیص زودهنگام مشکلات گوش و جلوگیری از تاخیر در درمان کمک کند.
تست شنوایی برای چه کسانی ضروری است؟
تست شنوایی برای نوزادان، کودکان مشکوک به مشکلات شنوایی، سالمندان، افراد در معرض صدای بلند و کسانی که علائمی مانند وزوز گوش، کاهش شنوایی یا مشکل در فهم مکالمات دارند، اهمیت ویژه‌ای دارد. افرادی که سابقه خانوادگی کم شنوایی، بیماری های گوش یا مصرف داروهای آسیب رسان به شنوایی دارند نیز ممکن است به بررسی دوره‌ای نیاز داشته باشند.
زمان مراجعه برای همه یکسان نیست. برخی افراد به غربالگری پیشگیرانه نیاز دارند، درحالی که افراد دارای علائم باید برای ارزیابی تخصصی اقدام کنند. کاهش شنوایی ناگهانی نیز یک وضعیت نیازمند رسیدگی فوری پزشکی محسوب می شود و نباید برای انجام تست دوره‌ای منتظر ماند.
چه کسانی باید تست شنوایی بدهند؟
نیاز به شنوایی سنجی فقط به افرادی محدود نمی شود که متوجه کاهش شنوایی خود شده‌اند. بعضی افراد به دلیل سن، شرایط کاری، سابقه بیماری یا عوامل ژنتیکی بیشتر در معرض مشکلات شنوایی قرار دارند. شناخت این گروه ها کمک می کند بررسی شنوایی پیش از آنکه اختلال بر ارتباطات روزمره، یادگیری یا کیفیت زندگی اثر جدی بگذارد، انجام شود.
| گروه افراد | دلیل اهمیت تست شنوایی |
|---|---|
| نوزادان و کودکان | تشخیص زودهنگام مشکلات موثر بر رشد گفتار و زبان |
| سالمندان | افزایش احتمال کم شنوایی مرتبط با افزایش سن |
| کارکنان محیط های پرسروصدا | احتمال آسیب شنوایی بر اثر مواجهه مداوم با صدا |
| استفاده کنندگان مکرر از صدای بلند | احتمال آسیب ناشی از شدت و مدت مواجهه |
| افراد دارای سابقه خانوادگی کم شنوایی | احتمال وجود زمینه ارثی |
| افراد دارای بیماری های گوش | احتمال اختلال در انتقال یا دریافت صدا |
| مصرف کنندگان بعضی داروها | احتمال بروز عوارض آسیب رسان به شنوایی |
نوزادان و کودکانی که در رشد گفتار یا واکنش به صدا مشکل دارند
تست شنوایی نوزادان یکی از مهم ترین غربالگری های ابتدای زندگی محسوب می شود. نوزادی که به بعضی صداها واکنش نشان می دهد، لزوما شنوایی طبیعی در هر دو گوش ندارد. به همین دلیل، غربالگری شنوایی برای همه نوزادان توصیه می شود، حتی اگر هیچ نشانه آشکاری از مشکل وجود نداشته باشد.
در کودکان بزرگ تر، تاخیر در حرف زدن، واکنش نشان ندادن به صدا زدن نام، درخواست مکرر برای تکرار صحبت ها یا مشکلات شنیدن در کلاس می توانند ضرورت ارزیابی شنوایی را نشان دهند. البته این رفتارها علت های مختلفی دارند و تنها با مشاهده آن ها نمی توان کم شنوایی را تشخیص داد.
سالمندان و افراد دارای کاهش شنوایی مرتبط با سن
با افزایش سن، احتمال کاهش شنوایی بیشتر می‌شود. این تغییر معمولا تدریجی اتفاق می افتد و ممکن است فرد ابتدا در شنیدن صداهای زیر یا تشخیص کلمات در محیط های شلوغ مشکل پیدا کند.
برای مثال، فرد ممکن است صدای صحبت دیگران را بشنود، اما نتواند کلمات را به درستی تشخیص دهد. در چنین شرایطی، شنوایی سنجی سالمندان می تواند نوع و میزان کاهش شنوایی را مشخص کند و به انتخاب روش مناسب برای مدیریت آن کمک کند.
افرادی که در محیط های پرسروصدا کار می کنند
کارگران کارخانه ها، کارکنان کارگاه های صنعتی، نیروهای فعال در فرودگاه و افرادی که با ماشین‌آلات پر صدا کار می کنند، ممکن است در معرض آسیب شنوایی ناشی از صدا قرار داشته باشند.
آسیب شنوایی ناشی از سروصدا همیشه با درد یا علامت مشخصی همراه نیست. به همین دلیل، افرادی که به طور مداوم در معرض صدای بلند قرار دارند، باید مطابق میزان مواجهه و برنامه حفاظت شنوایی محل کار خود، تست شنوایی دوره‌ای انجام دهند.
افرادی که زیاد از هدفون استفاده می کنند یا در معرض موسیقی بلند هستند
استفاده از هدفون به خودی خود به معنای آسیب شنوایی نیست. خطر اصلی به بلندی صدا، مدت استفاده و تعداد دفعات مواجهه بستگی دارد.
افرادی که پس از گوش دادن به موسیقی بلند دچار وزوز گوش، احساس خفگی صداها یا کاهش موقت شنوایی می شوند، نباید این علائم را نادیده بگیرند. تکرار چنین تجربه هایی می تواند نشانه مواجهه با سطح نامناسب صدا باشد و ضرورت بررسی شنوایی را افزایش دهد.
افراد دارای سابقه خانوادگی کم شنوایی
بعضی انواع کم شنوایی زمینه ژنتیکی دارند و ممکن است از دوران کودکی یا در سنین بالاتر ظاهر شوند. اگر چند نفر از اعضای خانواده دچار کم شنوایی زودرس یا ارثی شده‌اند، بهتر است این سابقه هنگام مراجعه به شنوایی شناس مطرح شود.
وجود سابقه خانوادگی به معنای ابتلای قطعی نیست، اما می تواند بر زمان شروع بررسی ها و فاصله پیگیری های بعدی تاثیر بگذارد.
افراد دارای بیماری های گوش یا مصرف داروهای آسیب رسان به شنوایی
عفونت های مکرر گوش، تجمع مایع در گوش میانی، آسیب پرده گوش و بعضی بیماری های گوش داخلی ممکن است شنوایی را تحت تاثیر قرار دهند.
همچنین برخی داروها، از جمله تعدادی از داروهای شیمی درمانی و آنتی بیوتیک های خاص، می توانند عوارض آسیب رسان به شنوایی داشته باشند. در این شرایط، پزشک ممکن است انجام تست شنوایی پیش از شروع درمان، در طول مصرف دارو یا پس از پایان آن را توصیه کند. بیمار نباید بدون مشورت پزشک مصرف داروی تجویز شده را قطع کند.
چه علائمی نشان می دهند که به تست شنوایی نیاز داریم؟
کاهش شنوایی همیشه به معنای نشنیدن کامل صداها نیست. گاهی فرد صدا را می شنود، اما در تشخیص کلمات یا دنبال کردن مکالمات مشکل دارد. توجه به تغییرات کوچک در شنیدن صداهای روزمره می تواند به تشخیص زودهنگام مشکلات شنوایی کمک کند.
مشکل در فهم صحبت دیگران، به ویژه در محیط شلوغ
اگر در رستوران، مهمانی یا محیط کار صدای دیگران را می شنوید، اما نمی توانید صحبت آن ها را به‌خوبی متوجه شوید، ممکن است به ارزیابی شنوایی نیاز داشته باشید.
این مشکل گاهی در محیط آرام کمتر احساس می شود، زیرا صدای پس زمینه وجود ندارد. با این حال، دشواری مداوم در تشخیص گفتار در محیط شلوغ می تواند با کاهش شنوایی یا بعضی اختلالات پردازش شنیداری ارتباط داشته باشد.
زیاد کردن صدای تلویزیون یا درخواست تکرار جملات
یکی از نشانه های رایج مشکلات شنوایی، تفاوت در میزان صدایی است که فرد و اطرافیانش مناسب می دانند. ممکن است صدای تلویزیون برای شما عادی باشد، اما دیگران آن را بیش از حد بلند بدانند.
همچنین اگر مرتب از اطرافیان می خواهید جملاتشان را تکرار کنند یا هنگام صحبت تلفنی بخشی از کلمات را از دست می دهید، بهتر است وضعیت شنوایی خود را بررسی کنید.
در پرسشنامه مؤسسه ملی ناشنوایی و سایر اختلالات ارتباطی آمریکا (NIDCD) برای بزرگسالان ۱۸ تا ۶۴ سال، مشکلات شنیدن در مکالمات خانوادگی، محیط کار و مکان های عمومی بررسی می شود. این پرسشنامه نشان می دهد که دشواری در ارتباطات روزمره می تواند یکی از دلایل مهم مراجعه برای ارزیابی شنوایی باشد.
وزوز گوش، احساس پری گوش یا تفاوت شنوایی دو گوش
شنیدن صدای زنگ، سوت یا وزوز بدون وجود منبع صوتی خارجی می تواند با مشکلات مختلف گوش همراه باشد. وزوز گوش همیشه به معنای کم شنوایی نیست، اما در صورت تداوم یا تکرار باید علت آن بررسی شود.
احساس گرفتگی مداوم گوش یا ضعیف تر شنیدن صداها در یک گوش نیز از علائمی است که نباید نادیده گرفته شود. اگر این تغییرات به صورت ناگهانی ایجاد شده باشند، مراجعه فوری پزشکی اهمیت پیدا می کند.
چه زمانی کاهش شنوایی نیاز به مراجعه فوری دارد؟
همه مشکلات شنوایی فوریت یکسانی ندارند. فردی که طی چند سال متوجه کاهش تدریجی شنوایی شده است، معمولا شرایط متفاوتی با کسی دارد که ناگهان شنوایی یک گوش خود را از دست می دهد. تشخیص این تفاوت کمک می کند مراجعه پزشکی به تاخیر نیفتد.
کاهش شنوایی ناگهانی در یک یا هر دو گوش
اگر شنوایی شما طی چند ساعت یا چند روز به طور ناگهانی کاهش پیدا کرده است، باید همان روز برای ارزیابی فوری پزشکی اقدام کنید. این وضعیت حتی زمانی که با درد همراه نیست، می تواند نشانه یک مشکل جدی در گوش داخلی باشد.
بعضی افراد کاهش شنوایی ناگهانی را با جرم گوش یا گرفتگی ساده اشتباه می گیرند و منتظر می مانند مشکل خود به خود برطرف شود. چنین تاخیری ممکن است فرصت درمان موثر را کاهش دهد.
کاهش شنوایی همراه با درد، ترشح، سرگیجه شدید یا علائم عصبی
کاهش شنوایی همراه با گوش درد شدید، ترشح یا سرگیجه قابل توجه به بررسی پزشکی نیاز دارد. اگر این علائم ناگهانی باشند یا شدت زیادی داشته باشند، مراجعه باید سریع تر انجام شود.
همچنین اگر کاهش شنوایی همراه با ضعف یک سمت صورت، اختلال گفتار، دوبینی یا بی حسی ناگهانی باشد، باید فورا با اورژانس تماس بگیرید؛ زیرا این علائم ممکن است با مشکلات عصبی جدی ارتباط داشته باشند.
هر چند وقت یک بار باید تست شنوایی انجام دهیم؟
فاصله مناسب بین آزمایش های شنوایی برای همه افراد یکسان نیست. سن، سابقه بیماری، میزان مواجهه با سروصدا و نتایج آزمایش های قبلی در تعیین زمان بررسی بعدی نقش دارند. به همین دلیل، برنامه شنوایی سنجی باید متناسب با شرایط هر فرد انتخاب شود.
زمان غربالگری شنوایی نوزادان و کودکان
غربالگری شنوایی نوزادان باید در ابتدای زندگی انجام شود تا مشکلات احتمالی پیش از تاثیرگذاری بر رشد زبان و ارتباطات شناسایی شوند.
طبق توصیه مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های آمریکا (CDC)، برنامه شناسایی زودهنگام مشکلات شنوایی نوزادان بر الگوی ۱-۳-۶ استوار است.
زمان بندی غربالگری و پیگیری شنوایی نوزادان
بر اساس الگوی ۱-۳-۶، غربالگری و پیگیری مشکلات شنوایی نوزادان باید در زمان های مشخصی انجام شود تا در صورت وجود کم شنوایی، اقدامات لازم به موقع آغاز شوند.
| زمان | اقدام ضروری |
|---|---|
| تا ۱ ماهگی | غربالگری اولیه شنوایی نوزاد باید تکمیل شود. |
| تا ۳ ماهگی | اگر نوزاد غربالگری را با موفقیت پشت سر نگذاشته باشد، ارزیابی تشخیصی شنوایی باید تکمیل شود. |
| تا ۶ ماهگی | در صورت تایید کم شنوایی، خدمات مداخله‌ای و توان بخشی مناسب باید آغاز شوند. |
نکته: این زمان ها حداکثر مهلت های توصیه شده در الگوی ۱-۳-۶ هستند و بهتر است مراحل غربالگری، تشخیص و مداخله در صورت امکان زودتر انجام شوند.
فاصله مناسب بررسی شنوایی در بزرگسالان و سالمندان
برای تمام بزرگسالان نمی توان یک فاصله ثابت مانند هر شش ماه یا هر سال تعیین کرد. فردی که هیچ علامت یا عامل خطر مشخصی ندارد، ممکن است به برنامه متفاوتی نسبت به فرد دارای وزوز گوش یا سابقه کم شنوایی نیاز داشته باشد.
با افزایش سن، اهمیت توجه به تغییرات شنوایی بیشتر می شود. سالمندانی که در شنیدن مکالمات مشکل دارند یا اطرافیانشان متوجه کاهش شنوایی آن ها شده‌اند، بهتر است بدون انتظار برای معاینه دوره‌ای بعدی، ارزیابی تخصصی انجام دهند.
زمان بندی شنوایی سنجی برای افراد در معرض صدای شغلی
در بعضی محیط های صنعتی، بررسی شنوایی بخشی از برنامه حفاظت سلامت کارکنان محسوب می شود. فاصله این آزمایش ها بر اساس شدت صدا، مدت مواجهه و مقررات ایمنی شغلی تعیین می شود.
برای افرادی که در برنامه های حفاظت شنوایی با غربالگری سالانه قرار دارند، مقایسه نتایج آزمایش های متوالی می تواند به شناسایی تغییرات تدریجی شنوایی کمک کند.
اگر هیچ علامتی نداریم، باز هم تست شنوایی لازم است؟
نداشتن علامت آشکار همیشه به معنای طبیعی بودن شنوایی نیست. برخی مشکلات به آرامی ایجاد می شوند و فرد ممکن است با تغییر رفتار خود، مانند نزدیک تر نشستن به گوینده یا افزایش صدای وسایل، کاهش شنوایی را جبران کند.
در عین حال، انجام آزمایش مکرر برای تمام افراد بدون علامت نیز ضرورت یکسانی ندارد. طبق راهنمای انجمن گفتار، زبان و شنوایی آمریکا (ASHA)، برنامه واحد و مورد توافقی برای غربالگری تمام بزرگسالان وجود ندارد و عواملی مانند سن، بیماری های همراه و سابقه مواجهه با صدا باید در تصمیم گیری در نظر گرفته شوند.
بنابراین، اگر هیچ مشکلی در شنیدن احساس نمی کنید، اما سابقه خانوادگی کم شنوایی، مواجهه شغلی با صدا یا بیماری های موثر بر شنوایی دارید، بهتر است درباره نیاز به غربالگری با پزشک یا شنوایی شناس مشورت کنید.
چک لیست ساده برای بررسی نیاز به تست شنوایی
گاهی کاهش شنوایی به تدریج اتفاق می افتد و فرد متوجه تغییر آن نمی شود. برای بررسی اولیه وضعیت شنوایی خود، به پنج سوال زیر توجه کنید.
| سوال | نشانه‌ای که باید بررسی شود |
|---|---|
| آیا در محیط های شلوغ برای فهمیدن صحبت دیگران مشکل دارید؟ | دشواری در تشخیص گفتار در حضور سروصدای پس زمینه |
| آیا اطرافیان از بلند بودن صدای تلویزیون شما شکایت می کنند؟ | نیاز به افزایش صدا برای شنیدن بهتر |
| آیا مرتب از دیگران می خواهید جملاتشان را تکرار کنند؟ | مشکل در شنیدن یا تشخیص کلمات در مکالمات روزمره |
| آیا وزوز یا صدای غیر معمول مداومی در گوش دارید؟ | احتمال وجود مشکلات گوش یا اختلالات شنوایی |
| آیا سابقه مواجهه مکرر با صدای بلند دارید؟ | افزایش احتمال آسیب شنوایی ناشی از سروصدا |
نتیجه بررسی: اگر پاسخ شما به یک یا چند سوال مثبت است، بهتر است درباره نیاز به تست شنوایی با شنوایی شناس مشورت کنید. البته پاسخ مثبت لزوما به معنای کم شنوایی نیست و پاسخ منفی نیز سلامت کامل شنوایی را تضمین نمی کند.
نکته مهم: این چک لیست صرفا برای افزایش آگاهی طراحی شده است و جایگزین شنوایی سنجی تخصصی نمی شود. اگر شنوایی شما به صورت ناگهانی کاهش پیدا کرده است، باید بدون انتظار برای انجام تست دوره‌ای، فورا برای ارزیابی پزشکی اقدام کنید.
برای هر فرد چه نوع تست شنوایی انجام می شود؟
نوع آزمایش شنوایی بر اساس سن، علائم و هدف بررسی انتخاب می شود. برای مثال، آزمایشی که برای یک نوزاد انجام می شود، لزوما مشابه تست شنوایی یک بزرگسال نیست. شنوایی شناس پس از بررسی سابقه پزشکی و وضعیت گوش، روش مناسب را انتخاب می کند.
ادیومتری و تست گفتاری برای بزرگسالان
ادیومتری یکی از رایج ترین روش های ارزیابی شنوایی است. در این آزمایش، فرد معمولا داخل اتاق آکوستیک می نشیند و با شنیدن صداهایی در فرکانس ها و شدت های مختلف، واکنش نشان می دهد.
نتایج این بررسی در نموداری به نام ادیوگرام یا نوار گوش ثبت می شود و به شنوایی شناس کمک می کند میزان کاهش شنوایی را مشخص کند.
در تست گفتاری نیز توانایی شنیدن و تشخیص کلمات بررسی می شود. این آزمایش به ویژه برای افرادی مفید است که از مشکل درک صحبت دیگران شکایت دارند.
تست های OAE و ABR برای نوزادان و افراد منتخب
در تست OAE، پاسخ گوش داخلی به تحریک صوتی بررسی می شود. این روش معمولا به همکاری فعال فرد نیاز ندارد و در غربالگری شنوایی نوزادان کاربرد دارد.
آزمایش ABR نیز پاسخ مسیر شنوایی تا ساقه مغز را به صدا ارزیابی می کند. این تست ممکن است برای نوزادان، کودکان خردسال یا افرادی که امکان انجام آزمون های رفتاری معمول را ندارند، استفاده شود.
تیمپانومتری برای بررسی مشکلات گوش میانی
تیمپانومتری برای بررسی عملکرد گوش میانی و حرکت پرده گوش به کار می رود. این آزمایش می تواند به شناسایی مشکلاتی مانند تجمع مایع در گوش میانی یا اختلال عملکرد آن کمک کند.
تیمپانومتری به تنهایی میزان شنوایی فرد را مشخص نمی کند و در صورت نیاز، همراه با سایر آزمایش های شنوایی انجام می شود.
آیا تست شنوایی آنلاین برای تشخیص کم شنوایی کافی است؟
تست های آنلاین و اپلیکیشن های بررسی شنوایی می توانند به شناسایی اولیه برخی مشکلات کمک کنند، اما جایگزین شنوایی سنجی تخصصی نیستند. نتیجه این ابزارها ممکن است تحت تاثیر کیفیت هدفون، تنظیم صدای دستگاه و سروصدای محیط قرار بگیرد.
تفاوت اصلی غربالگری و تشخیص تخصصی در این است که غربالگری احتمال وجود مشکل را بررسی می کند، اما ارزیابی کامل برای مشخص کردن نوع و میزان اختلال انجام می شود.
| روش بررسی | کاربرد |
|---|---|
| تست شنوایی آنلاین | خودارزیابی و شناسایی اولیه احتمال مشکل |
| غربالگری شنوایی | شناسایی افرادی که به بررسی بیشتر نیاز دارند |
| شنوایی سنجی تخصصی | بررسی دقیق تر وضعیت، نوع و میزان کاهش شنوایی |
اگر نتیجه تست آنلاین طبیعی باشد، اما همچنان در فهم مکالمات مشکل داشته باشید، بهتر است برای ارزیابی تخصصی اقدام کنید. همچنین نتیجه غیرطبیعی یک تست آنلاین به تنهایی به معنای تشخیص قطعی کم شنوایی نیست.
برای تست شنوایی به چه متخصصی مراجعه کنیم؟
اگر متوجه کاهش شنوایی شده‌اید یا یکی از عوامل خطر را دارید، می توانید برای بررسی اولیه به شنوایی شناس مراجعه کنید. شنوایی شناس با انجام آزمایش های مناسب، وضعیت شنوایی را ارزیابی می کند و در صورت نیاز، شما را برای بررسی پزشکی ارجاع می دهد.
در مواردی مانند درد گوش، ترشح، عفونت های مکرر، کاهش شنوایی ناگهانی یا احتمال بیماری گوش، مراجعه به متخصص گوش و حلق و بینی اهمیت بیشتری دارد. این متخصص می تواند علت پزشکی مشکل را بررسی کند و در صورت لزوم درمان دارویی یا جراحی را در نظر بگیرد.
به خاطر داشته باشید که هر کاهش شنوایی به سمعک یا جراحی نیاز ندارد. بعضی مشکلات با درمان علت زمینه‌ای بهبود پیدا می کنند، درحالی که برخی دیگر به توان بخشی شنوایی یا استفاده از وسایل کمک شنوایی نیاز دارند. انتخاب روش مناسب به نتیجه معاینه و آزمایش ها بستگی دارد.
چه زمانی برای بررسی شنوایی اقدام کنیم؟
ضرورت تست شنوایی فقط به شدت کاهش شنوایی بستگی ندارد و عواملی مانند سن، سابقه خانوادگی، مواجهه با صدای بلند و بیماری های گوش نیز در تصمیم گیری نقش دارند. نوزادان به غربالگری زودهنگام نیاز دارند و افرادی که در شنیدن مکالمات یا تشخیص صداها مشکل پیدا کرده‌اند، بهتر است برای شنوایی سنجی اقدام کنند.
اگر مدت هاست صدای دیگران را به سختی متوجه می شوید یا اطرافیان متوجه تغییر شنوایی شما شده‌اند، بهتر است این نشانه ها را نادیده نگیرید. بررسی به موقع شنوایی می تواند علت مشکل را روشن کند و مسیر درمان یا توان بخشی مناسب را مشخص کند. در صورت کاهش شنوایی ناگهانی نیز باید بدون تاخیر برای ارزیابی فوری پزشکی اقدام کنید.
سوالات متداول
بله، افراد جوان نیز در صورت داشتن علائم کم شنوایی، وزوز گوش، سابقه خانوادگی یا مواجهه مکرر با صدای بلند ممکن است به تست شنوایی نیاز داشته باشند. سن پایین به تنهایی احتمال وجود مشکل شنوایی را رد نمی کند.
خیر، وزوز گوش ممکن است همراه با کم شنوایی یا بدون آن ایجاد شود. اگر وزوز مداوم، یک طرفه یا همراه با تغییر شنوایی باشد، بهتر است علت آن بررسی شود.
خیر، شنوایی شناس می تواند بسیاری از آزمایش های تشخیصی شنوایی را انجام دهد. با این حال، اگر احتمال بیماری گوش یا نیاز به درمان پزشکی وجود داشته باشد، مراجعه به متخصص گوش و حلق و بینی ضروری می شود.
بیشتر آزمایش های رایج شنوایی‌سنجی بدون درد و غیرتهاجمی هستند. در بعضی آزمایش ها ممکن است فرد فشار خفیف یا احساس متفاوتی در گوش تجربه کند، اما معمولا نیازی به بی حسی وجود ندارد.
بیشتر آزمایش های رایج شنوایی‌سنجی بدون درد و غیرتهاجمی هستند. در بعضی آزمایش ها ممکن است فرد فشار خفیف یا احساس متفاوتی در گوش تجربه کند، اما معمولا نیازی به بی حسی وجود ندارد.
خیر، برخی مشکلات شنوایی پس از تولد ایجاد می شوند یا به تدریج پیشرفت می کنند. اگر کودک در واکنش به صدا، یادگیری زبان یا درک صحبت ها مشکل داشته باشد، حتی با وجود نتیجه طبیعی غربالگری اولیه، باید بررسی شود.
تست های موبایلی ممکن است برای غربالگری اولیه مفید باشند، اما دقت آن ها به شرایط انجام آزمایش و اعتبار ابزار بستگی دارد. برای تشخیص قطعی کم شنوایی باید از ارزیابی تخصصی استفاده شود.
